Op de markt

Twee weken geleden deelde ik mijn laatste blog met het voornemen om 58 kaartjes te schrijven met dingen om te doen tot de start van het nieuwe schooljaar voor onze kinderen. Dat was een beetje ambitieus. Een wild idee, zonder goed doordacht plan. Doe ik wel vaker hoor. Voor het verrassingselement. Ik hou ervan het proces te ontdekken. Niet als ik een afspraak heb en in een klein afgelegen dorpje naar een manage moet overigens. En daar kom ik zonder slag of stoot mét ongeleid projectiel, aka mijn prachtige dochter. Maar het was niet helemaal voor niets.

De afgelopen maanden waren voor ons heel onzeker wat betreft de schoolse toekomst van onze kinderen. Dat brengt ontzettend veel stress met zich mee. Ook startte ik zakelijk een traject met een nieuwe klant, waar veel onvoorziene achterstand bleek te zijn. En een andere klant opende een nieuwe vestiging. Daar heb ik als financiële ‘rechterhand’ dan ook weer veel mee te maken. Mijn hoofd ging mee met het regeltempo om alles in goede banen te leiden. Mijn hart en lijf bleven een beetje achter merkte ik. Als je hoofd niets meer kan bedenken dat met jezelf te maken heeft, weet je dat het teveel is. Alarmbellen. Dus ging ik rigoureus te werk.

In april kampeerde ik spontaan een weekje alleen op Vlieland. (WHOEHOE! Dat was echt te gek! Kan het iedereen aanraden). Begin juni liet ik een checkup doen betreft mijn innerlijke gezondheid en startte ik met een kuur om mijn lever op te schonen (véél te veel koffie in combinatie met de stress van de laatste maanden) en ik lastte een klantenstop in. Dat laatste is het allermoeilijkst. Want dóórgaan is eigenlijk wat ik zo ontzettend goed kan. En dat mag ik nu niet van mezelf. Helaas betrap ik mezelf erop dat ik toch nog vaak ja of misschien zeg, want er blijven zich klanten aanmelden. En dan moet ik er toch op terugkomen en ze doorverwijzen of aangeven dat ze geduld moeten hebben als ze met me willen werken. Iets met 24 uur in een dag enzo.

En toch zit er één groot voordeel aan mijn beslissingen. Ik doe weer voor mezelf wat ik ook mijn klanten verkoop. Ik zorg voor mezelf. Ik werk weer áán mijn bedrijf. Ik neem rust van mijn hoofd, speel nutteloze pixelkleurspelletjes op mijn smartphone, vul elk weekend mijn boodschappentassen op de biologische boerenmarkt (want véél minder afval) en zit gerust een hele ochtend of middag in de speeltuin met de kinderen. Zomaar. En op die momenten heeft het ‘ach, laat de boel de boel’ gevoel de overhand op het ‘maar er moet zoveel gebeuren’. En dus is soms de afwas niet gedaan, maar heb ik wel een hele film met de kinderen op de bank gekeken. En nam ik mijn dochter mee naar de ‘grote mensen kapper’, waar ze zomaar haar haar net zo kort als mama liet knippen en er nu werkelijk uitziet als een wereldster.

Dankbaar

Ok, dus mijn 58 kaartjes schrijven zullen de 58 niet halen. Want ik had om te beginnen geen rekening gehouden met het feit dat nu, twee weken later pas, de schoolvakantie is gestart. En ook niet met het feit dat de kids een paar dagen bij opa en oma logeren. Wat voor hen meteen een paar dagen leuks is en voor Bas en mij ruimte geeft voor een welverdiende date-night. Maar het idee zelf heeft me wel tot actie gezet. Ik ben begonnen met nadenken over leuke dingen. En elke dag wordt het makkelijker om zowel mijn hoofd, hart als lijf te voelen. Ik voel me meer in balans. Ik doe van alles een beetje meer op gevoel. En van alles een beetje minder in mijn hoofd.

Ik ben dankbaar dat ik mezelf dit gun. Want het helpt me beter naar mezelf, mijn gezin en mijn bedrijf kijken. Stilstaan, pas op de plaats maken, is soms van wezenlijk belang om je weg weer helder te zien. En door te kunnen gaan. Om meer te groeien. Dat klinkt wellicht gek, ik dacht zelf immers ook dat hard werken de sleutel tot alles was. Maar soms is het belangrijk om jezelf tijd te gunnen de volgende stap te zien. Een ander perspectief aan te nemen. Dan zie je zomaar hoe je 4 stappen kunt overslaan. Of hoeveel ruis de eerder vastgestelde volgende stap oplevert. Bedenk bij elke stap die je wilt zetten: Brengt dit me dichter bij mijn doel? Dat gaat makkelijker in de ruststand.

Afsluitend lijstje

Gewoon omdat ik dat leuk vind, vind je hieronder vast een rijtje van wat we al wél hebben gedaan. En het budget. Want we gaan niet op vakantie dit jaar in verband met Bas z’n nieuwe baan, maar we gaan wel een paar dagjes weg. En ik heb een aantal dingen bedacht die niets extra’s kosten, maar dingen zijn die normaal blijven liggen.

Wie weet haal jij er ook wel inspiratie uit. Of heb jij nog leuke ideeën ter aanvulling? Ik heb nog een aantal blanco kaartjes liggen…

  1. Naar het Amsterdamse Bos fietsen en op een veld achter pijlen aanrennen die Bas afschiet (gratis)
  2. Zelfgemaakte superijsjes met wafeltjes, slagroom, hagelslag en warme kersen eten als toetje (+/- € 5)
  3. Drie uur in de speeltuin op een bankje in de zon kijken naar je spelende kinderen (gratis)
  4. Met volle aandacht spelletjes spelen op het eindfeest van school (gratis)
  5. Nog eens naar het Amsterdamse Bos om je kinderen te laten zien hoe geiten worden gemolken en ze brokjes te geven ( 2x € 0,20)
  6. Op zondag werken om eerdere punten mogelijk te maken en Bas lekker met de kids te laten uitrusten (gratis, euh, declarabele uren, dus geld erbij!)
  7. Rozen kopen voor de juffen en een kaartje laten schrijven door je dochter voor eraan (€ 5)
  8. Kind naar de grote mensen kapper voor een eerste echte coupe (€ 33)
  9. Dit weekend naar Sprookjeswonderland. Onze jaarlijkse traditie met opa en oma (€ 120 incl. eten en vervoer)

Toch zomaar al 9 van 14 gehaald. Dat is niet slecht!

Wat doe jij deze zomer?

Heldere groet, 

Hetty Knottenbeld

Op de markt